Po kolejce II

 

zdjęcie; nottinghampost.com

Pół miliarda złotych, inaczej 500 milionów to chyba dużo suma. Zgodzi się z tym chyba każdy. To co o świecie piłkarskim mówi fakt, że większość zainteresowanych piłką nożną nie kojarzy zawodnika za którego tyle zapłacono. Wprawdzie w ramach 3 transferów. 20mln£ dwa lata temu, 30 mln £ rok temu i teraz 50 mln£ ( czyli około 250 mln). Ba jeżeli już ktoś kojarzy nazwisko to raczej ojca. Rory był wybitnej klasy specjalistą od rzutów z autu. Natomiast to jego syn Liam Delap jest bohaterem tych transferów. Ja nie mam pretensji o te kwoty, płaci się za „potencjał „, jest to „inwestycja „. Czy jak to jeszcze inaczej nazwiemy jednak trudno się nie zadumać nad tym gdzie jesteśmy gdy płacimy takie pieniądze za w gruncie rzeczy nieznanych zawodników. Delap przez dwa sezony strzelił w Premier League 13 bramek trudno stwierdzić, że ma oszałamiające liczby. Wiele wskazuje , że w tegorocznym oknie transferowym angielskie kluby wydadzą ponad 3 miliardy funtów.

Przeczytane

 

Marek Magierowski „Dwanaście zdjęć prezydenta”

Z racji pełnionych funkcji, dziennikarza, ambasadora Polski w Izraelu i USA autor poznał wiele zakulisowych historii. Geszeftów, spisków, romansów, skandali korupcyjnych czy też innych elementów polityki od kulis. Jak opowiedzieć te historie tak by nie narazić się na procesy. Myślę, że to przesłanie kierowało Magierowskim gdy zabierał się do pisania tej książki. Książki z kluczem gdzie zadaniem czytelnika jest rozszyfrowanie w fikcyjnych postaciach rzeczywistych „bohaterów” życia publicznego. By utrudnić to zadanie akcja książki toczy się na karaibskiej wyspie. Krainie wymyślonej przez autora zapewne po to by nie kojarzyć jej bohaterów z Polską. 

Tym sposobem  postacie wykreowane przez Magierowskiego są mozaiką poskładaną z wielu osób spotkanych przez niego  na swojej drodze. W samej książce  nie jest to nawet najważniejsze i nie stanowi głównego wobec niej zarzutu. Odnoszę wrażenie, że choć książkę czyta się dobrze to nie służy ona jednak niczemu innemu jak temu o czym pisałem na początku. Powoduje to, że choć istnieją wątki łączące te dwanaście rozdziałów to jednak nie stanowią one całości. Książka, która będzie tylko ciekawostką w dorobku autora.

Półka z płytami.

 

Hexvessel „When We Are Death” Century Media 2016

Pierwszy utwór „Transparent Eyeball” jest dobrą ilustrację tej płyty. Niby nic ciekawego, sztampowy rockowy utwór, przeplatany jednak ciekawym refrenem oraz wplecionym w całość onirycznym fragmentem jakby wywodzącym się z innej rzeczywistości. Poniekąd cała ta płyta jest z takiej rzeczywistości. Dziesięć lat temu może czasy dla fizycznych wydawnictw były odrobinę lepsze ale nie, aż tak by wydawać tak okazałe od strony graficznej wydawnictwa.  Jego rozmach jest pierwszą naszą refleksją gdy na nie spoglądamy. Nutka żalu pojawia się u człowieka gdy wspomni sobie jak wykonawcy traktowali „swoich” fanów w latach 80 i 90-tych. Zwykłe jewel case i 4 stronicowa książeczka. Dlatego ten pozamuzyczny element trzeba docenić. Od trzeciej kompozycji „Cosmic Truth” zaczyna się wszystko co najlepsze na płycie. Coś w rodzaju folk rocka połączonego z melancholią. Piękne natchnione chwile. Poznając tę grupę ze zdumieniem odkryłem, że grają oni obecnie black metal. Z drugiej strony droga od wielbienia danych bogów do wielbienia bogów black metalu nie jest chyba zbyt daleka. Dobrze, że tutaj mamy jeszcze do czynienia z rockowo- folkowym wcieleniem Hexvessel. Dającym wiele radości słuchającym.

Lista utworów;

1 Transparent Eyeball
2 Earth Over Us
3 Cosmic Truth
4 When I'm Dead
5 Mirror Boy
6 Drugged Up On The Universe
7 Teeth Of The Mountain
8 Green Gold
9 Mushroom Spirit Doors
10 Hunter's Prayer

Po kolejce I

 

zdjęcie; UEFA com

Po kolejce I

Latem 2023 roku Liverpool opuścił Fabinho. Rozpoczyna się czwarty sezon od tego wydarzenia i w tym czasie Liverpool kupił jednego defensywnego pomocnika – Wataru Endo. Bardzo lubię Japończyka ale nie ma co oszukiwać nie jest to gracz, który może stać się podstawowym DP. Jeżeli się chwilę nad tym zastanowić to sprawa ta wygląda na jakiś absurd. Najlepszy klub świata zaczyna 4 sezon tak de facto bez obsady tak kluczowej pozycji. Co więcej w tym czasie udało się zdobyć tytuł mistrza Anglii, Puchar Anglii i Puchar Ligi – jak na tak surrealistyczną sytuację niebywałe sukcesy. Jednak już poprzedni sezon chyba wszystkim za wyjątkiem odpowiedzialnych za transfery w Liverpoolu uświadomił skalę problemu. Według mnie „ten nudny” futbol grany przez Slota, polegający na maksymalnej kontroli piłki był próbą reakcji na problem. Próbą jak się okazało nieudaną. Jednak mecz z Newcastle pokazał, że bez rozwiązania tego problemu nie ma szans na jakikolwiek sukces w tym sezonie.

 

Przeczytane

 

Ernest Scheyder „Wojna o minerały. Jak surowce strategiczne decydują o naszej przyszłości energetycznej”.

Na początku tych kilku słów o książce Ernesta Scheydera muszę się do czegoś przyznać. Mianowicie zazdroszczę autorowi. Zazdroszczę tego, że zagadnienie nadające się na dłuży artykuł potrafi rozciągnąć do rozmiaru prawie 500 stron. Cóż jest głównym zagadnieniem książki „Wojna o minerały”? Jest nim to, że jeżeli świat ma podążyć do „zeroemisyjności”, ma inwestować w „zieloną energię” to będzie potrzebował surowców. Zwłaszcza minerałów ziem rzadkich, które w zdecydowanej większości pozyskuje się poprzez budowanie kopalń. A te z kolei są dość destrukcyjne dla środowiska. Tak więc jeżeli chcemy elektrycznych samochodów to musimy mieć kopalnie z których pozyskamy surowce, zwłaszcza lit potrzebny do baterii. Trzeba przyznać obiektywnie, że zwraca on również uwagę na fakt uzależnienia w tym zakresie USA od Chin co jak można wyczytać między wierszami dla amerykańskiego patrioty jest sprawą istotną. Zwłaszcza, że jak słusznie ze swojego punktu widzenia zauważa „Opieranie przemysłu na imporcie […] zwiększyłoby emisję gazów cieplarnianych w wyniku zintensyfikowanego transportu z zagranicznych kopalń do rafinerii”.

We wstępie autor dokonuje syntezy problemu „ na całym świecie rezerwy metalu [litu] znajdują się na terenach uznawanych za święte lub zbyt wyjątkowe, a także o znaczeniu bardzo ważnym z punktu widzenia ekologii”.

Czytając książkę Scheydera wielokrotnie nachodziły mnie niepokojące myśli. Mianowicie tak dziwnie się składa, że w Stanach Zjednoczonych ( tutaj „rozgrywa” się zdecydowana większość książki) miejsca gdzie występują surowce niezbędne do "zielonej transformacji" zawierają bezcenne, endemiczne gatunki roślin jak choćby Gryka Tiehma. Są miejscem rytuałów plemiennych. Z reguły zielsko to i rytuały pojawiły się po tym jak odkryto złoża surowców i zaczęto prace przygotowawcze przed ewentualną budową kopalń. Wtedy to pojawiali się zatroskani obrońcy przyrody, tożsamości plemiennej, etc. Przypadek? Nie sądzę.

Dla mnie zaletą tej książki jest to, że autor z życzliwością odnosi się do postulatów tych grup. Choć zdaje sobie sprawę z konieczności pozyskiwania surowców to w przypadku tych konfliktów staje po stronie obrońców przyrody czy zwyczajów plemiennych.  Jest też gorącym zwolennikiem wpływu człowieka na zmiany klimatu pisze o antropocenie czyli epoce gdzie człowiek ma znaczący wpływ na klimat na Ziemi.

Karty książki zapełniają perypetie różnych „obrońców klimatu’ od właściciela Tiffany, Michaela J. Kowalskiego, który nie tylko z powodów etycznych wyeliminował biżuterię z korala to również miał ambicję zmienienia całego rynku jubilerskiego w kierunku „zrównoważonego rozwoju”. Zwłaszcza moją sympatię zaskarbił niejaki Wilbert, aktywista wielu protestów przeciwko kopalniom w USA. Niestety jego rozeszły się jego drogi z większością ruchów ekologicznych w Stanach. Co było przyczyną tego dramatu. Mianowicie Wilbert, który swoimi poglądami znakomicie pasował do tego środowiska miał jedną wadę. Uważał, że są dwie płcie i sprzeciwiał się dostępowi mężczyzn, którym wydaje się, że są kobietami do damskich toalet. Pomyśleć, iż takie dramaty mogą zaważyć na losach planety, rozłamując jednolity front ekologów. Panie Wilbert powinien się pan wstydzić. 

Nawet w pełnej tego typu historyjek książce znajdą się wartościowe informacje.Choćby uzmysłowienie czytelnikom o skali dezindustrializacji USA i wywołanych tym problemów. Łatwo powiedzieć wybudujemy kopalnie. Trudniej znaleźć do niej pracowników. Tym bardziej, że „ponad połowa górników  miała w 2021 roku powyżej 45 lat. Piąta część to mężczyźni po sześćdziesiątce, zbliżający się do wieku emerytalnego. […] W Chinach tylko jedna szkoła górnicza przyjęła w swoje szeregi większą liczbę kandydatów niż wszystkie tego typu szkoły w Stanach”.

Na koniec o fakcie, który wprowadził mnie w zdumienie ale po sprawdzeniu okazał się prawdziwy. Mianowicie na rok przed swoją śmiercią ajattolah Chomeini wprowadził w Iranie niezwykle liberalną politykę w zakresie ograniczanie liczebności rodziny, łącznie z bezpłatnym rozdawaniem środków antykoncepcyjnych. Ot tak ciekawostka.