Gallileous „Dancing Ash” Progmetalrock Promotion 2024
Zaiste imponujący jest rozwój tej polskiej grupy. Przeobrażenie z grupy doom/stoner metalowej w zespół swobodnie poruszający się w wielu gatunkach muzyki rockowej. Godny docenienia przykład interesującego włączenia w obręb rocka elementów psychodelii. Jest to często w świecie rockowy zabieg stosowany przez grupy nie mające w gruncie rzeczy nic ciekawego do zaprezentowania słuchaczom a tą miałkość ukrywającymi pod hasłem słuchaczu nie rozumiesz naszego przesłania jesteś niewyrobionym muzycznie odbiorcą. Powoduje to, iż wiele osób zainteresowanych jeszcze muzyką rockową szerokim łukiem omija wszystko to co trąci psychodelią. Jak dobrze, że płyta „Dancing Ash” pokazuje inną odsłonę tego typu grania. Jest tutaj miejsce na szaleńcze wokalizy, pewnego rodzaju trip w różnego rodzaju obszary naszej świadomości. Jednak wszystko to osadzone jest w ramach kompozycji nad, którymi grupa panuje. Są one z jednej strony dynamiczne jednak nie pozbawione elementu wręcz baśniowości, tego co określa Piotr Kosiński słowami „pejzaże dźwiękami malowane”. Chyba najlepszym utworem na tej płycie jest kompozycja „The Buried Time” gdzie w tych muzycznych zmaganiach zdecydowanie zwycięża rockowy duch. Ponad 8 minut obcowania z tym co Grecy w starożytności określili jako iskra bogów. Jeden z lepszych polskich utworów ostatnich lat z dialogiem gitar, Hammondów i śpiewu Anny Pawlus. Jej wokal dał grupie z jednej strony energii gdy „ryczy” do mikrofonu , a z drugiej strony pewnego liryzmu.
1. On The Ocean 09:15
2. A Blurred Melody 06:18
3. The Buried Time 08:20
4. Knotty End 04:17
5. Steel Thinking 08:06
6. Dancing Ash 08:36
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz