Przeczytane

 

Agata Romaniuk „Z miłości? To współczuję”

Dziwna to książka. I to nie dlatego, iż wyjaśnienie tytułu uzyskujemy już w pierwszym rozdziale. Z jednej strony atrakcyjna ponieważ ukazująca fragment orientalnego świata. Konkretnie obraz życia kobiet z Omanu. Autorka przebywała przez kilka lat w tym kraju i wykorzystała ten czas by napisać kilka reportaży o omańskich kobietach. Stanowią one treść tej książki. Swoje miejsce w niej znalazła również jedna Polka, która w latach siedemdziesiątych poznała i wyszła za Omańczyka. Z perspektywy całej książki to chyba jedna z nielicznych pozytywnych historii zawartych w tej książce. No dobrze jeszcze do tego obszaru możemy zaliczyć opowieść o kobiecie, która wykształciła się na kontrolera ruchu i potrafiła pogodzić tę pracę z życiem rodzinnym w tym z wychowaniem czterech dzieci. Można powiedzieć, że to ciekawe opowieści o konfrontacji z nieznaną kulturą ( w przypadku Polki) czy zmaganiu się z licznymi uprzedzeniami ( w przypadku Omanki). W pewien sposób niezwykłe historie ale z drugiej strony wpisujące się w tzw normalne życie. Wielu ludzi musi zmagać się z tego typu sytuacjami.

 Dlaczego zatem napisałem, że to dziwna książka? Ponieważ reszta treści kręci się w mniejszym lub większym stopniu wokół łóżka. Gwałtów na żonach, kupowaniu w biednych krajach ( a dla Omanu to w zasadzie cały świat) nieletnich żon, pozamałżeńskich romansów. Aby było jasne takie rzeczy się zdarzają i należy z nimi walczyć a jedną z form jest nagłaśnianie tego typu spraw. Jednak zdumiewające jest to, iż autorka przez te wszystkie swoje lata pobytu w Omanie nie spotkała żadnej Omanki chodzącej do meczetu chcącej podzielić się duchowością islamu. Przecież te tematy byłby też interesujące dla zachodnich czytelników. Może paradoksalnie więcej ta książka mówi nam o autorce jak o współczesnym Omanie.

Niewątpliwie ciekawym jej wątkiem jest ukazanie przemian jakie zaszły w tym kraju za rządów Kabusa Ibn Sa’ida Al. Sa’ida. Te fragmenty jak i zresztą całą książkę czyta się z dużym zainteresowaniem i przy tych wszystkich moich zastrzeżeniach jest to wartościowy obraz zupełnie odmiennego świata.