Przeczytane

 

Barbara Demick „Światu nie mamy czego zazdrościć. Zwyczajne losy mieszkańców Korei Północnej”.

Wciągająca opowieść o losach kilku mieszkańców Korei Północnej w latach gdy zapanował tam głód. Myślę, że tego typu książki są dla zdania sobie sprawy z okropności życia w jakimś miejscu znacznie bardziej przydatne jak różnego rodzaju podręczniki. Niestety jak czytamy o milionach ofiar to mamy przed oczyma tylko liczby. Natomiast jeżeli to dotyczy męża, dziecka bohatera opowieści to odbiór tego typ zdarzeń jest znacznie silniejszy. Nawet jeżeli jesteśmy związani z tymi osobami tylko przez te kilka chwil poświęconych lekturze opisujących ich dzieje.

Jest to też opowieść o determinacji powodującej, że człowiek czasami jest w stanie przezwyciężyć sytuacje obiektywnie go przerastające. O tym jak wielka jest w człowieku chęć życia i do czego jest  on w jej imię zdolny.

Poznając bohaterów tej książki poznajemy też ułamek dziejów Korei Północnej i realiów życia w ramach tamtejszej dyktatury. Są w niej rzeczy unikatowe jak choćby dynastia Kimów ale są i rzeczy uniwersalne dla tego typu ustrojów. Jednym z tego typu przykładów jest traktowanie głodu jako narzędzia do dyscyplinowania ludzi do uzyskiwania nad nimi jeszcze większej kontroli. Dlatego tylko w pierwszej chwili absurdalne mogą wydawać się działania północnokoreańskich władz w celu zdławienia prywatnej inicjatywy. Co ciekawe działania takie nigdy nie są w 100% skuteczne. Dzieje się tak ponieważ nawet w tak opresyjnym państwie egzekwowanie zarządzeń spoczywa na jednostkach, które mają swoje partykularne interesy. Mogą one być zaspokojone przez przymknięcie oka na drobny prywatny handel oficjalnie przez władze potępiany.

Proszę się nie niepokoić książka nie skupia się na żadnych wielkich mechanizmach, nie dokonuje wyszukanych analiz. Te wnioski to moje własne wnioski pewien można rzec efekt uboczny lektury. Można ją spokojnie potraktować jak dramatyczną opowieść o ludzkich losach. Znalazł się tutaj i wątek miłosny, dość specyficzny ale patrząc na Koreę Północną wszystko w niej jest specyficzne.

Warto przeczytać tę książkę nie tylko by poznać ciekawe historie ludzi ale również by nabrać pewnego dystansu do otaczającej nas rzeczywistości i docenić miejsce i czas w jakich się znaleźliśmy. A przede wszystkim to, że możemy czytać o takich bohaterach a nie być inspiracją do ich stworzenia.